Το νέο email επικοινωνίας είναι πλέον το 1926.gr@gmail.com       

ΛΟΝΔΙΝΟ 2011 | ΤΟΤΤΕΝΗΑΜ-Π.Α.Ο.Κ.

10/01/2012 - ΕΚΔΡΟΜΕΣ

Η μεγάλη μέρα έφτασε: Σάββατο 26 Νοεμβρίου, ημέρα αναχώρησης για Λονδίνο. Το λεωφορείο ξεκινάει στο ημίχρονο του αγώνα ΠΑΟΚ – Κέρκυρα για να προλάβουμε το πλοίο που αναχωρεί το βράδυ από Ηγουμενίτσα για Ιταλία. Την ανεβασμένη ψυχολογία μας δεν την πτοεί η κακή εμφάνιση και ισοπαλία της ομάδας μας στο συγκεκριμένο παιχνίδι. Στο λεωφορείο επικρατεί η κλασική ΠΑΟΚτσήδικη κατάσταση με άφθονο αλκοόλ το οποίο συνόδευαν τα τραγούδια και τα συνθήματα της ΠΑΟΚάρας μας.
Μέχρι την Ηγουμενίτσα όλα κύλησαν ομαλά, εκεί όμως επειδή «ΠΑΟΚ είσαι» βρεθήκαμε για μια ακόμη φορά αντιμέτωποι με ένα σκηνικό το οποίο μόνο στον λαό του ΠΑΟΚ μπορεί να συμβεί. Οι άνθρωποι της πλοιοκτήτριας εταιρίας θέλησαν να εμποδίσουν την είσοδό μας στο πλοίο χωρίς φυσικά να το καταφέρουν. Τελικά, με μια μικρή καθυστέρηση, το πλοίο αναχωρεί για το λιμάνι της Ανκόνα.
Τις επόμενες 16 ώρες τις περάσαμε μέσα στο πλοίο. Το πλοίο βάφτηκε ασπρόμαυρο καθώς βρεθήκαμε και με τους υπόλοιπους οπαδούς που ταξίδευαν οδικώς για Λονδίνο και γίναμε όλοι μια μεγάλη παρέα. Κατά τη διάρκεια της διαδρομής οι συζητήσεις για τον ΠΑΟΚ έδιναν και έπαιρναν με την ώρα να κυλάει πολύ γρήγορα. Έτσι τελικά φτάσαμε Κυριακή απόγευμα στην Ανκόνα. Από εκεί και πέρα το λεωφορείο ξεκίνησε χωρίς κάποια μεγάλης διάρκειας στάση με τελικό προορισμό το Λονδίνο.
  Στη διαδρομή που ακολούθησε, βγαίνοντας από Ιταλία, μπήκαμε στην Αυστρία και σε σύντομο χρονικό διάστημα φτάσαμε στα σύνορα με Γερμανία. Μετά το πολύωρο πέρασμά μας από τη Γερμανία, ακολούθησαν η Ολλανδία και το Βέλγιο. Περνώντας και αυτές τις χώρες καταλήξαμε στη Γαλλία απ' όπου θα παίρναμε το υποθαλάσσιο τρένο το οποίο θα μας μετέφερε απευθείας στο Λονδίνο. Τελικά, μπήκαμε με το λεωφορείο στα τεράστια βαγόνια του τρένου και ακολούθησε το τελευταίο κομμάτι της διαδρομής για το Λονδίνο, όπου και φτάσαμε το απόγευμα της Δευτέρας, περίπου 48 ώρες πριν την έναρξη του αγώνα.
Λόγω κούρασης, πρώτος σταθμός μας στο Λονδίνο ήταν το ξενοδοχείο όπου και διανυκτερεύσαμε. Το επόμενο πρωί μας βρήκε στο κέντρο του Λονδίνου μαζί με εκατοντάδες ΠΑΟΚτσήδες εκδρομείς. Το πρόγραμμά μας περιλάμβανε επισκέψεις στα αξιοθέατα της πόλης (Buckingham, Big Ben, Piccadilly) και σε γήπεδα όπως το επιβλητικό Wembley. Το βράδυ και μετά από αρκετή κούραση καταλήξαμε στις παραδοσιακές αγγλικές παμπ. Η τελευταία νύχτα πριν τη μέρα του αγώνα ήταν ατελείωτη καθώς όλοι περιμέναμε να ξημερώσει η επόμενη.
Κάπως έτσι έφτασε η Τετάρτη 30 Νοεμβρίου 2011, η μέρα στην οποία ο ΠΑΟΚ θα έγραφε μια ακόμα χρυσή σελίδα στην ιστορία του. Σημείο συγκέντρωσης, από το πρωί, ήταν το Piccadilly το οποίο θύμιζε την κατάσταση που επικρατεί στη Τούμπα πριν από ντέρμπυ του Δικέφαλου. Σε όλη τη περιοχή ακούγονταν συνθήματα τα οποία οι Άγγλοι αντιμετώπιζαν με θαυμασμό αλλά και απορία. Και η αγωνία μεγάλωνε καθώς η ώρα του αγώνα πλησίαζε. Περίπου 4 ώρες πριν τον αγώνα ο κόσμος άρχισε να αποχωρεί από τη περιοχή με διάφορα μέσα και προορισμό το White Hart Lane που βρίσκεται το γήπεδο της Τότεναμ, το οποίο είναι σχετικά μακριά από το κέντρο της πόλης.
Φτάσαμε στον εξωτερικό χώρο του γηπέδου όπου υπήρχαν ΠΑΟΚτσήδες με ή χωρίς εισιτήριο. Η αστυνομία και οι άντρες ασφαλείας του γηπέδου δεν μας άφηναν να μπούμε στο γήπεδο μέχρι και 1 ώρα πριν την έναρξη. Μετά από αυτή την αναμονή, μπήκαμε στο γήπεδο αγνοώντας του ανθρώπους της Τότεναμ που προσπαθούσαν να μας βάλουν να καθίσουμε στις θέσεις που αναγραφόταν στο εισιτήριο του καθενός! Ακόμα κι όταν μπήκαμε στις κερκίδες, υπήρχε αρκετός κόσμος έξω χωρίς εισιτήριο που προσπαθούσε απεγνωσμένα να βρει ένα τρόπο για να παρακολουθήσει την αναμέτρηση εντός γηπέδου. Τελικά, ελάχιστοι τα κατάφεραν και οι υπόλοιποι παρακολούθησαν τον αγώνα στις παμπ της γύρω περιοχής. Στις εξέδρες του γηπέδου επικρατούσε ενθουσιασμός και στη προθέρμανση των ομάδων τα ασπρόμαυρα τραγούδια έδωσαν μια πρώτη γεύση για το τι θα επικρατούσε κατά τη διάρκεια του αγώνα.
Μετά από λίγο οι ομάδες εισέρχονται στον αγωνιστικό χώρο και ο διαιτητής είναι έτοιμος να σφυρίξει την έναρξη του αγώνα. Το παιχνίδι ξεκινάει και κανένας δεν μπορεί να φανταστεί αυτό που θα γίνει στο επόμενο τέταρτο. Πέμπτο λεπτό, ο Γεωργιάδης σεντράρει και με κεφαλιά ο Σαλπιγγίδης γράφει το 0-1 και στις κερκίδες επικρατεί πανικός. Η κατάσταση που ζήσαμε δεν περιγράφεται με λόγια. Οι Άγγλοι μας κοίταζαν σαστισμένοι μη μπορώντας και αυτοί να πιστέψουν ότι η ομάδα τους ήταν πίσω στο σκορ. Τα συνθήματα του κόσμου και ο παλμός της εξέδρας δονούσαν το White Hart Lane καθώς ο ΠΑΟΚ συνέχιζε να παίζει πολύ καλό ποδόσφαιρο μη αφήνοντας τη Τότεναμ να κάνει το παιχνίδι της. Πριν καλά καλά συνειδητοποιήσουμε ότι προηγούμαστε μέσα στην Αγγλία, στο 13ο λεπτό ο Γκαρσία με μια φανταστική κάθετη μπαλιά περνάει τη μπάλα στον Γεωργιάδη ο οποίος για δεύτερη φορά βγάζει σέντρα και αυτή τη  φορά ο Αθανασιάδης θα σκοράρει με προβολή από κοντά. Για μια ακόμα φορά το γήπεδο πάλλεται από τους πανηγυρισμούς και οι άνθρωποι της ασφάλειας του γηπέδου προσπαθούν μάταια να συγκρατήσουν τον κόσμο που πλέον ήταν εκστασιασμένος και δεν ήξερε πως να αντιδράσει σε αυτό που συνέβαινε. Το «ΔΙΠΛΟ ΜΕΣ' ΤΟ ΛΟΝΔΙΝΟ. ΠΑΟΚ ΟΛΕ» τράνταζε το Λονδίνο.
Όλοι πλέον άρχισαν να πιστεύουν πως ο ΠΑΟΚ μπορούσε να φύγει νικητής από το White Hart Lane. Η ομάδα συνέχισε να παίζει καλό ποδόσφαιρο αλλά στο 37’ ο τραγικός Ολλανδός διαιτητής καταλόγισε ένα ανύπαρκτο πέναλτι και απέβαλε τον Σταφυλίδη που μέχρι εκείνη την ώρα ήταν από τους πρωταγωνιστές της αναμέτρησης. Ο Μόντριτς ευστόχησε στο πέναλτι και έτσι έγινε το 1-2. Το ηθικό μας στη κερκίδα δεν έπεσε παρόλο που η Τότεναμ πίεζε αφόρητα τον ΠΑΟΚ μέχρι την λήξη του πρώτου ημιχρόνου. Κατά τη διάρκεια του ημιχρόνου μάθαμε την αδικία εις βάρος της ομάδας μας αλλά αυτό όχι μόνο δεν μας πτόησε αλλά μας πείσμωσε ώστε να φωνάξουμε παραπάνω στο δεύτερο ημίχρονο και να βοηθήσουμε την ομάδα μας να καλύψει το κενό που άφησε η αποβολή του Σταφυλίδη.
Το δεύτερο ημίχρονο ξεκινάει και η αγωνία στα μάτια μας είναι έκδηλη. Δεν έχουμε σταματήσει να φωνάζουμε ούτε δευτερόλεπτο. Η Τότεναμ συνεχίζει να πιέζει και να χάνει ευκαιρίες... Χαρακτηριστική είναι η φάση του 77’ όταν ο Κοντρέρας θα διώξει τη μπάλα πάνω στη γραμμή και στη συνέχεια θα του γίνει φάουλ το οποίο ο διαιτητής δεν θα το καταλογίσει σε πρώτο χρόνο με αποτέλεσμα στη συνέχεια της φάσης να δεχτούμε ένα γκολ το οποίο τελικά θα ακυρωθεί χάρη στον βοηθό διαιτητή. Σε εκείνο το σημείο ο κόσμος πάγωσε νομίζοντας και αυτός πως η ομάδα ισοφαρίστηκε αλλά τελικά με μεγάλη ανακούφιση αντιλήφθηκε πως το γκολ είχε ακυρωθεί. Από εκεί και πέρα, ο χρόνος κυλούσε αργά και βασανιστικά. Παρόλα αυτά όμως συνεχίζαμε με τη φωνή μας να προσπαθούμε να κρατήσουμε όρθια την ομάδα μας. Τελικά φτάνουμε στο 95' λεπτό όταν ο Ολλανδός σφύριξε την λήξη του αγώνα και παράλληλα την αρχή των έξαλλων πανηγυρισμών στις κερκίδες. Συνθήματα όπως «ΦΕΡΤΕ ΝΑ ΠΙΩ ΝΑ ΞΗΜΕΡΩΘΩ...» και το «ΘΑ ΤΡΕΛΑΘΩ, ΛΙΩΜΑ ΘΑ ΓΙΝΩ, ΠΗΡΑ ΤΗΝ ΠΡΟΚΡΙΣΗ ΞΑΝΑ ΜΕΣ ΣΤΟ ΛΟΝΔΙΝΟ» ηχούσαν σε όλο το White Hart Lane και στα αυτιά όλων των Ελλήνων οπαδών του ΠΑΟΚ.Τα πανηγύρια συνεχίστηκαν κατά τη διάρκεια της αποχώρησής μας από το γήπεδο. Τα λεωφορεία μας περίμεναν απ' έξω και η επιστροφή για Θεσσαλονίκη ξεκίνησε. Στο λεωφορείο επικρατούσε χαμός από τραγούδια, συνθήματα και αλκοόλ. Επόμενος σταθμός το Αιντχόφεν της Ολλανδίας όπου επισκεφτήκαμε το γήπεδο της PSV και κάποια γνώριμα αξιοθέατα της πόλης! Φεύγοντας από την Ολλανδία επόμενος προορισμός ήταν το Ντίσελντορφ στο οποίο και διανυκτερεύσαμε. Εκεί βρήκαμε τον σύνδεσμο των Invaders, του οποίου τα μέλη μας υποδέχτηκαν θερμά. Έτσι λοιπόν κύλησε άλλη μια μέρα στο ταξίδι της επιστροφής μας. Αφήνοντας τη Γερμανία, συνεχίσαμε προς Ιταλία απ’ όπου θα αναχωρούσε το πλοίο για Ηγουμενίτσα. Στο πλοίο για Ελλάδα επικρατούσε ενθουσιασμός για την ιστορική πρόκριση της ομάδας μας.Φτάνοντας στο λιμάνι της Ηγουμενίτσας προσγειωθήκαμε απότομα στην ελληνική πραγματικότητα καθώς μας υποδέχτηκαν άντρες της ελ.ασ. με σκοπό να εμποδίσουν την είσοδό μας στα Γιάννενα όπου και έπαιζε ο ΠΑΟΚ με την τοπική ομάδα. Μας συνόδευσαν λοιπόν και όταν πήγαμε να μπούμε στα Γιάννενα σταμάτησαν το λεωφορείο μας και δεν μας άφησαν ούτε καν να κατέβουμε από αυτό. Προφανώς οι οπαδοί που βρέθηκαν πριν λίγες μέρες στο Λονδίνο και πανηγύρισαν τη πρόκριση εκεί χωρίς το παραμικρό παρατράγουδο, δεν είχαν το δικαίωμα να επισκεφτούν μια ελληνική πόλη στην οποία αγωνίζεται η ομάδα τους.
Τελικά γυρίσαμε στη Θεσσαλονίκη και ένα ονειρεμένο ταξίδι για κάθε οπαδό του ΠΑΟΚ έλαβε τέλος. Στις μνήμες όλων μας θα μας μείνει αξέχαστη αυτή η εμπειρία και ευχόμαστε να ζήσουμε ξανά ανάλογες επιτυχίες.

• PAOK FANS Τεύχος Ιανουαρίου 2012-Λονδίνο

• PAOK FANS Τεύχος Ιανουαρίου 2012-Λονδίνο